the state of being dishonored, or covered with shame; dishonor; shame; ignominy

listen to the pronunciation of the state of being dishonored, or covered with shame; dishonor; shame; ignominy
English - Turkish

Definition of the state of being dishonored, or covered with shame; dishonor; shame; ignominy in English Turkish dictionary

disgrace
{i} rezalet

Bu bizim aile için bir rezalet. - It's a disgrace to our family!

Olanlar bir rezaletti. - What happened was a disgrace.

disgrace
{i} yüz karası

Sen bu aile için bir yüz karasısın! - You're a disgrace to this family!

Tom ailesi için bir yüz karasıdır. - Tom is a disgrace to his family.

disgrace
{i} gözden düşme, itibardan düşme
disgrace
itibardan düşme
disgrace
kepaze etmek
disgrace
küçültmek
disgrace
itibardan düşürmek
disgrace
ayıp olmak
disgrace
küçük düşürmek
disgrace
gözden düşürücü şey
disgrace
{f} rezil et

Kendimi rezil etmektense ölmeyi tercih ettim. - I would rather die than disgrace myself.

O bir yalan söyleyerek kendini rezil etti. - He disgraced himself by telling a lie.

disgrace
biabır etmek
disgrace
rezil etmek

Kendimi rezil etmektense ölmeyi tercih ettim. - I would rather die than disgrace myself.

Kendini rezil etmektense ölmeyi tercih eder. - He would rather die than disgrace himself.

disgrace
{i} utanç

Bunun utanç verici olduğunu düşünüyorum. - I think it's disgraceful.

Utanç içinde yaşamaktansa ölmeyi tercih ederim. - I would rather die than live in disgrace.

disgrace
{i} rezalet, yüzkarası
disgrace
utanç verici bir durumda olmak
disgrace
rezil

Kendimi rezil etmektense ölmeyi tercih ettim. - I would rather die than disgrace myself.

O bir yalan söyleyerek kendini rezil etti. - He disgraced himself by telling a lie.

disgrace
be in disgrace gözden düşmüş olmak
disgrace
disgrace ful çok ayıp
English - English
disgrace
the state of being dishonored, or covered with shame; dishonor; shame; ignominy

    Hyphenation

    the state of be·ing dishonored, or cov·ered with shame; dishonor; shame; ig·no·mi·ny

    Pronunciation

Favorites