Definition of completion, termination; purpose, aim; death in English Turkish dictionary
- end
- {f} sona ermek
Öyle sona ermek zorunda değildi.
- It didn't have to end like that.
Öyle sona ermek zorunda değil.
- It doesn't have to end like that.
- end
- {f} son vermek
Onların hararetli tartışmaya bir son vermek için boşuna uğraştı.
- He tried in vain to put an end to their heated discussion.
Bilim adamları AIDS'e son vermek için harıl harıl çalışıyorlar.
- Scientists are working hard to put an end to AIDS.
- end
- son bulmak
- end
- sona erdirmek
Terörü ekonomi ile sona erdirmek en akıllıca politikaydı.
- Bringing terrorism to an end via the economy was a most wise policy.
Japonya, Kore için herhangi bir Rus tehdidini sona erdirmek istiyordu.
- Japan wanted to end any Russian threat to Korea.
- end
- {i} mec. ölüm, son
- end
- son kısım
- end
- bitim
Onlar performansın bitiminden önce ayrıldılar.
- They left before the end of the performance.
O, filmin bitiminde çok farklı.
- She's very different at the end of the movie.
- end
- {f} bit
Onların tartışması sonunda berabere bitti.
- Their argument eventually ended in a draw.
Ne yazık ki, gıda malzemeleri, kış sonundan önce bitti.
- Unfortunately, the food supplies gave out before the end of winter.
- end
- {i} erek
- end
- {i} akıbet
- end
- encam
- end
- {i} kalıntı
- end
- end onbaş başa
- end
- tos vuruşu gibi baş başa
- end
- (Tıp) Son, uç, herhangi bir oluşumun sonu veya ucu
- end
- baş
Sonunda başaracaksın.
- You will succeed in the end.
Başlangıcı olanın sonu da vardır.
- Whatever has a beginning also has an end.
- end
- (Tekstil) 1. uç 2. son
- end
- {f} bitirmek, son vermek; bitmek, sona ermek
- end
- bitme
Tatil bitmek üzeredir.
- The vacation is close to an end.
Hayat hiç bitmez fakat dünyadaki hayat biter.
- Life never ends but earthly life does.
