تعريف davranışlar في التركية الإنجليزية القاموس.
- demeanor
- The outward way in which a person behaves, especially towards others
a. 1587, Raphael Holinshed quoting Strabo, Historie of England, Book III:At this present (saith he) certeine princes of Britaine, procuring by ambassadors and dutifull demeanors the amitie of the emperour Augustus, haue offered in the capitoll vnto the gods presents or gifts, and haue ordeined the whole Ile in a manner to be appertinent, proper, and familiar to the Romans.
- {n} carriage, behavior
- deportment
- (behavioral attributes) the way a person behaves toward other people
- Management; treatment; conduct
- {i} behavior, conduct; bearing, appearance
- Behavior; deportment; carriage; bearing; mien
- davranış
- {i} behaviour
Youths who are caught violating the new rules on behaviour will lose their right to free travel, and will have to complete unpaid community work to earn it back.
- Yeni davranış kurallarını ihlâl etmekten yakalanan gençler seyahat özgürlüğü haklarını kaybedecekler, ve bu hakkı geri almak için parasız toplum işini tamamlamak zorunda kalacaklar.
Her behaviour was out of the ordinary.
- Davranışı sıradışıydı.
- davranış
- behavior
Tom decided to stop drinking and reform his behavior.
- Tom içmeyi bırakmaya ve davranışını değiştirmeye karar verdi.
His appearance and behavior made me ashamed of him.
- Onun görünüşü ve davranışı beni ondan utandırdı.
- davranış
- conduct
I am ashamed of my son's conduct.
- Oğlumun davranışından utanıyorum.
We were surprised at his conduct.
- Biz onun davranışına şaşırdık.
- davranış
- manner
Dr. Jackson has a good bedside manner.
- Dr Jackson'ın hastalara karşı iyi bir davranışı var.
His manners are not those of a gentleman.
- Onun davranışları bir centilmen tavrı değildir.
- davranış
- attitude
I can't stand that attitude of his.
- Onun o davranışına dayanamam.
Justify your attitude, come on, justify being there when it all happened.
- Davranışını haklı çıkar, haydi, bunların hepsi olduğunda orada olmanı haklı çıkar.
- davranış
- {i} act
We judge ourselves by our intentions and others by their actions.
- Kendimizi niyetimizle başkalarını ise davranışlarıyla yargılarız.
Her actions disturb me.
- Onun davranışları beni rahatsız ediyor.
- davranış
- {i} treatment
I'm not accustomed to such treatment.
- Böyle bir davranışa alışık değilim.
- davranış
- deportment
She gave her reporters social deportment tips.
- O muhabirlerine sosyal davranış ipuçları verdi.
- davranış
- {i} form
Behaviour is the highest form of preaching.
- Davranış vaazın en yüksek biçimidir.
- davranış
- deal
- davranış
- {i} dealing
- davranış
- rudeness
- davranış
- geste
- davranış
- (Argo) stuff
- tuhaf davranışlar
- antics
- davran
- behave
Young people are apt to behave that way.
- Genç insanlar o şekilde davranmaya eğilimlidir.
If you are a student, behave as such.
- Eğer bir öğrenci isen, öyle davran.
- davranış
- action
Her actions disturb me.
- Onun davranışları beni rahatsız ediyor.
It's hard for me to explain my actions.
- Davranışlarımı açıklamak benim için zor.
- davranış
- front
- davranış
- asperity
- davranış
- fashion
- davranış
- {i} way
Tom doesn't approve of the way Mary's been behaving.
- Tom Mary'nin davranış şeklini onaylamıyor.
He grumbled about the way they treated him.
- Onların ona davranış tarzı hakkında söylendi.
- davranış
- deed
Bad thoughts lead to bad deeds.
- Kötü düşünceler kötü davranışlara yol açar.
- davran
- snap it up
- davran
- comport
- davranış
- stroke
- davranış
- demeanour [Brit.]
- davranış
- proceeding
- davranış
- behaviour [Brit.]
- davranış
- behavioural [Brit.]
- davranış
- (Hukuk) action, conduct, stance
- davranış
- behavior; conduct, comportment, deportment; treatment (of someone)
- davranış
- action, deed, something done
- davranış
- turn
- davranış
- bearing
- davranış
- doings
- davranış
- demeanor
- davranış
- behaviour, conduct, attitude, act, manner, demeanour
- davranış
- behavioral
- davranış
- gesture, notable or expressive action
- davranış
- movement, action, motion
- davranış
- comportment
- davranış
- {s} behavioural
- davranış
- {i} demeanour
- davranış
- behave
The way Tom behaves infuriates me.
- Tom davranış şekli beni öfkelendiriyor.
He behaved in a cheap manner.
- O, adi davranış sergiledi.
- etnik davranışlar
- ethnic attitudes
- kötü davranışlar
- ill breeding
- psiko-motor davranışlar
- psychomotor behaviour
