تعريف suçlama في التركية الإنجليزية القاموس.
- accusation
President Clinton denied the accusation.
- Başkan Clinton suçlamayı reddetti.
He denied the accusation.
- O, suçlamayı reddetti.
- accusing
- {i} charge
Tom has denied the charge.
- Tom suçlamayı reddetti.
I deny all those charges.
- Ben tüm bu suçlamaları reddediyorum.
- blame
Tom didn't blame Mary for hitting John.
- Tom, John'a vurduğu için Mary'yi suçlamadı.
The two boys began to blame each other.
- İki erkek çocuk birbirlerini suçlamaya başladı.
- complaint
- impeachment
The impeachment processes have begun.
- Suçlama süreçleri başladı.
- blaming
Stop blaming him for your mistakes.
- Hataların için onu suçlamaktan vazgeç.
Stop blaming yourself.
- Kendini suçlamaktan vazgeç.
- condemnation
- incrimination
- excoriation
- indictment
- arraignment
- crimination
- censure
- denunciation
- rap
- accusation, charge, indictment itham
- reproach
- plaint
- inculpation
- accusation, accusing
- accuse
You'd better be very sure before you accuse Tom of anything.
- Birini bir şeyle suçlamadan önce çok emin olsan iyi olur.
I shouldn't have accused him of stealing the money.
- Onu parayı çalmakla suçlamamalıydım.
- (Kanun) charging
- impeach
The impeachment processes have begun.
- Suçlama süreçleri başladı.
- allegation
- imputation
- implication
- suçlamak
- accuse
- suçlamak
- blame
I've got only myself to blame.
- Sadece kendimi suçlamak zorundayım.
Who else would you like to blame?
- Başka kimi suçlamak istersiniz?
- suçlamak
- charge
Without sufficient evidence, it was difficult to charge Dan with murder.
- Yeterli delil olmadan, Dan'ı cinayetle suçlamak zordu.
- suçlamak
- charge smb. with smth
- suçla
- accuse
He is accused of murder.
- O cinayetle suçlanıyor.
I was accused of eating the boss's lunch.
- Patronun öğle yemeğini yemekle suçlandım.
- suçla
- blame on
The investigators tried to pin the blame on the pilot.
- Araştırmacılar pilotu suçlamaya çalıştı.
- suçla
- indict
In the absence of sufficient proof, the police could not indict him.
- Yeterli kanıt yokluğunda, polis onu suçlayamadı.
The grand jury decided not to indict the police officer.
- Büyük jüri, polis memurunu suçlamamaya karar verdi.
- suçla
- {f} blame
I don't blame you for the accident; it was not your fault.
- Kaza için seni suçlamıyorum, senin hatan değildi.
Not only you but I also was to blame.
- Sadece sen değil aynı zamanda ben de suçlanacaktım.
- suçlamak
- (ağır biçimde) chastise
- suçlamak
- {f} impute
- suçlamalar
- allegation
- suçlamak
- condemn
- suçlamak
- put the blame on
- suçlamak
- charge with
- suçlamak
- (deyim) land on
- suçlamak
- (deyim) land upon
- suçlamalar
- charges
They could not prove their charges.
- Suçlamaları ispat edemediler.
I deny all those charges.
- Ben tüm bu suçlamaları reddediyorum.
- suçla
- {f} incriminating
- suçla
- accuse by
- suçla
- {f} accused
He is accused of murder.
- O cinayetle suçlanıyor.
He was accused of murder.
- O cinayetle suçlandı.
- suçla
- {f} accusing
I'm not accusing you of anything.
- Ben sizi bir şeyle suçlamıyorum.
Nobody's accusing you of a crime.
- Hiç kimse seni bir suçla suçlamıyor.
- suçla
- accuse of
- suçla
- incriminate
Sami didn't incriminate himself.
- Sami kendini suçlamadı.
- suçla
- arraign
- suçla
- impeach
The impeachment processes have begun.
- Suçlama süreçleri başladı.
- suçla
- {f} blamed
I blamed him for the accident.
- Kaza için onu suçladım.
Tom deserves to be blamed.
- Tom suçlanmayı hak ediyor.
- suçlamak
- indict
- suçlamak
- lay at the door of
- suçlamak
- incriminate
- suçlamak
- plead
- suçlamak
- reprehend
- suçlamak
- point the finger at
- suçlamak
- impeach
- suçlamak
- hold sth against
- Suçlamak
- point fingers
- suçla
- accuseof
- suçlamak
- put in the dock
- suçlamak
- hold sth against sb
- birbirini suçlama
- recrimination
- karşı suçlama
- countercharge
- karşılıklı suçlama
- recrimination
- kendini suçlama
- self-reproach
- suçlamak
- put the blame on smb
- suçlamak
- tax
- suçlamak
- to accuse (someone); to accuse (someone) of (an offense or crime)
- suçlamak
- to accuse, to indict, to blame, to charge sb (with sth) itham etmek
- suçlamak
- task
- suçlamak
- criminate
- suçlamak
- (Hukuk) to convict, to charge (to)
- suçlamak
- excoriate
- suçlamak
- censure
- suçlamak
- inculpate
- suçlamak
- reproach
- suçlamak
- arraign
- suçlamak
- bring an accusation against smb
- suçlamak
- fault
